Throttle & Torque: Vlaamse Ardennen

🏍️💨: Romeins Plein, Velzeke
📅 Zaterdag 09/05/2026
⏰ Samenkomst: 08.30u
⏰ Vertrek: 09.00u
📍 Romeins Plein, Velzeke
⛽️ We vertrekken met een volle tank!
⛽️ tankstop 1: op minder dan 130 km
🥪 Neem je lunch mee
🦺 Normaal zijn we met meer dan genoeg, dus met enige zekerheid wegkapiteins.
🔖 Briefing tempo, veiligheid, bescherming wegkapiteins, stops.
🏍️ Tempo, Vlot.
🏁 ‘t Plankierke in de Moortselestraat 45, 9860 Oosterzele
↔️ 240km
Met zijn ±240 km is deze rit enkel voor motards die weten wat rijden is. Geen toeristisch rondje, maar een serieuze test voor wie het gas durft open te trekken en de machine écht wil voelen werken. Deze route werd zorgvuldig opgebouwd, met één doel: de hellingen van de Vlaamse Ardennen aanvallen zoals het hoort, in de juiste richting, met respect… maar zonder medelijden.
We verzamelen en starten op het Romeins Plein in Velzeke. Klaar om de streek wakker te schudden.
Of het asfalt droog ligt of verraderlijk glad is, maakt weinig uit. De Motard (of Amazone) in jou staat te popelen om losgelaten te worden. Dit is geen zondagse uitstap, dit is rijden.
We pakken een reeks legendarische segmenten mee, onze eigen “BeeFastBikers heuvels”:
De Edelare ooit beruchte kasseien, nu strak asfalt, maar nog steeds een klim met geschiedenis. Hier reed Briek Schotte in 1940 als eerste boven. Vandaag is het aan jou.
De Volkegemberg, ooit pure kasseienmarteling, nu deels getemd, maar nog altijd een mooie lijn richting de Wolvenberg. Hier draait het om flow, lijnkeuze en vertrouwen.
De Haaghoek, twee kilometer ruwe kasseien. Onregelmatig, verraderlijk en allesbehalve comfortabel. De motor danst onder je, jij beslist wie de baas blijft.
Leberg, kort, maar venijnig. 700 meter, met een piek tot 14% net wanneer je denkt dat je tempo goed zit. Daarna open stukken waar de wind vrij spel krijgt. Hou je lijn strak.
De Berendries, door velen “duivels” genoemd. Zelfs Greg Van Avermaet heeft hier zijn mening over. Geen plaats voor twijfel, gewoon aanvallen.
Elverenberg-Vossenhol een langer stuk, ritme zoeken, maar opletten voor de scherpe bocht. Hier worden fouten afgestraft.
Toepkapel, door de bossen, smal, technisch en pittig. Kort maar krachtig, met stukken tot 12%. Ideaal om het tempo nog eens op te drijven.
De Muur van Geraardsbergen, een naam die op zichzelf al genoeg zegt. Tot 20% stijging. Helaas verkeersvrij, Legendarisch, brutaal en nietsontziend. We rijden tot boven en houden hier even halt (±60 km). Even. Niet te lang.
De Bosberg, vloeiender, maar nog steeds pittig. Een klim om terug in je ritme te komen… of om nog eens door te trekken.
De Valkenberg, opnieuw zo’n verrader. Lijkt onschuldig, maar heeft een staart die bijt tot 15%.
Aan de voet ligt Café In den Hengst — geen hippe bar, maar pure oldschool. Hier geen tapinstallaties of designinterieur. Gewoon flesjes op tafel, verhalen aan de toog en een sfeer die je nergens meer vindt. Wie wil, kan hier even landen. Of gewoon doorgaan.
En dan… de Koppenberg. De “hobbel van Melden”. 20%, slechte kasseien, putten en vaak vettig. Dit is geen klim, dit is een gevecht. Hier moet je niet stoer doen — hier moet je boven geraken. Hoe maakt niet uit.
En ja, er zit nog veel meer tussen, de Kluisberg, …
Deze rit? Een absolute parel.
Maar vergis je niet… dit is géén chocomelk. 🏍️🔥